باعث كورى بصيرت ايشان گردد . چنان‌كه بسيارى از مردم پيش از بعثت انبيا عليهم السّلام به ايشان ايمان مىآورند و بعد از بعثت به سبب بعضى از اغراض فاسد ، چون كاستن از جاه و اعتبار و دست برداشتن از رياست ظاهريه ، آنان را انكار مىكردند ، مانند بسيارى از يهود مدينه و بعيد نيست كه بسيارى از دنياپرستان شيعيان چنين باشند ، بلكه از بعضى از علما نقل كردند كه تمنى مىكرد موت پيش از ظهور را ، از ترس امتحان در آن زمان و افتادن در دام شيطان نعوذ بالله منه . ششم - در روز ابرى بعضى مردم ، آفتاب را از خلل و فرج‌هاى ابر مىبينند و بعضى نمىبينند ، همچنين در ايّام غيبت ممكن است كه بعضى از شيعيان به خدمت آن حضرت برسند و بعضى نرسند ، چنانچه در ابواب پيش مشروحا بيان شد . هفتم - آن جناب مانند آفتاب است در عموم نفع رساندن به هر چيز ، به حسب قابليت و استعداد و سؤال به لسان حال يا مقال آن و نطلبيدن اجر و جزايى ، حتى دانستن انتساب آن خير به او ، بلكه جحود و انكار كردن آن و نسبت آن به غير و ضرر نرسيدن از اين انكار به دامن عصمت و جلال او ، و دست برنداشتن از سيره‌ى مرضيه و افاضه‌ى خير ، چنان‌كه از منكر رسيدن نفعى از آفتاب در زير سحاب ، ضررى به او نرسد و از تربيت خود دست نكشد . هشتم - چنان كه نور آفتاب داخل مىشود و خانه‌ها به قدر خلل و فرجى كه در آن‌هاست و صاحب خانه منتفع مىشود از آن ، به قدر راهى كه براى تابيدن آن مهيا كرده و موانع را از آن برداشته ، همچنين خلق منتفع مىشوند از انوار هدايت و علم آن حضرت به قدر آن‌چه از خود رفع كردند از حجاب‌ها و پرده‌ها و قفل‌ها كه از روى شهوات و شبهات و معاصى بر قلوب خود دارند كه با وجود آن‌ها ديده‌ى بصيرت كور و گوش دل كر است . اگر عالم پر از نور شود چيزى نبيند و اگر تمام قدّوسيان سخن گويند چيزى نشنود . علامه‌ى مجلسى قدّس سرّه در بحار به همه‌ى اين وجوه اشاره فرموده است . « 1 » صاحب كتاب شريف مكيال المكارم مرحوم آيت الله سيد محمد تقى موسوى اصفهانى شباهت اين دو آفتاب را اين‌گونه به نظم كشيده است : هو العلم الهادى بإشراق نوره * و إن غاب عن عينى كوقت ظهوره ألم تر انّ الشمس تنشر ضؤوها * إذا هى تحت القيم حين عبوره * * *

--> ( 1 ) . نجم ثاقب در احوال امام غائب / ميرزا حسين طبرسى نورى / صص 520 - 524 / انتشارات مسجد مقدس جمكران / قم - 1412 هجرى .